Floating Farm

Schakel tussen de melkveehouderij en de stad

Opgegroeid op een boerderij in Friesland en nu boer van de drijvende boerderij in de Rotterdamse haven. Albert Boersen heeft een missie: het verbinden van stad en Platteland.

MH-FF-1

Een drijvende boerderij?
De Floating Farm is een drijvende boerderij in de Rotterdamse Merwevierhaven. De boerderij heeft drie gestapelde landschappen en we willen zo veel mogelijk circulair zijn. Het voedsel verwerven we uit de stad en de melk van de koeien gaat daar ook naar terug. Eigenlijk is de stad een hele logische plek om voedsel te produceren want daar wonen de meeste mensen. Bovendien bestaat 70% van de wereld uit water dus daar is een enorme potentie aan voedselproducerend oppervlakte. Het is een wereldprimeur want drijvende landbouw met koeien is er nog niet eerder in de wereld gedaan. In oktober/november 2018 komen de koeien naar de boerderij en kunnen we de melk en de producten verkopen. Daarnaast heeft het project ook een educatieve functie. Omdat we dicht bij de consument zitten kunnen we ons verhaal vertellen zonder dat ze naar een boerderij ver weg toe hoeven.

Wat zijn de grootste uitdagingen van de Floating Farm?
Tijdens de bouw waren de uitdagingen voornamelijk het gewicht en de ruimte. Het is uiteindelijk een boot met veel gewicht. We kunnen niet even aan het randje een mestverwerker hangen, want dan hangt de boot scheef. Ook is er maar een beperkte ruimte. We hebben wel drie lagen en wat extra vierkante meters maar we hebben ook veel installaties om de mest te verwerken om de producten te verkopen.

Er komen veertig koeien op de boerderij. Ik weet nog niet welke maar ik heb een sterke voorkeur voor een robuust en mooi bevleesd ras. Het zou mooi zijn als we de koeien kunnen opkopen van een boer die ze weg moet doen vanwege fosfaatrechten. Het liefste koop ik ze in een keer een koppel, die aan elkaar gewend is elkaar kennen dan zal de uitval minder groot zijn.

En als de koeien uitgemolken zijn?
Wij maken de boerderij circulair en wij proberen de koe dus zo goed mogelijk te verwaren. Als ze geen melk meer geven, gaan ze naar de slager en komen als vleespakket terug. Op die manier verlagen we de Co2 footprint. De kalfjes blijven de eerste zes weken op de kade en daarna gaan ze door naar de jongvee opfokker.

MH-FF-16

Kunnen de koeien zeeziek worden?
Die vraag kwam in oktober 2016 groot in het nieuws. We hebben een boot en daar komen koeien op te staan. Dus in die context is het helemaal geen onlogische vraag. Wij hebben hem voorgelegd aan de Universiteit van Utrecht aan de faculteit diergeneeskunde. Er was nog geen onderzoek naar gedaan maar uiteindelijk zeiden ze: “We kunnen niet zeggen dat ze zeeziek worden, maar ook niet dat het niet het geval is. Op basis van ervaring in het verleden moeten we zeggen dat het niet gebeurt.” Ik zag in het Mauritshuis in Den Haag een schilderij uit 1697 hangen van een Nederlandse schilder en die had koeien op een praam geschilderd. Blijkbaar gebeurde het toen al. En de Floating Farm is uiterst stabiel gebouwd. Wij houden het natuurlijk wel in de gaten. Ik ben dagelijks met koeien bezig dus ik merk het wel als er iets mis is met ze. Dierenwelzijn is uiteindelijk het belangrijkste.

Ben je niet bang om zelf zeeziek te worden?
Nee, absoluut niet.

Hoe ben jij als boerenjongen in de stad verzeild geraakt?
Ik ben geboren in een klein dorpje in Friesland, op een melkveebedrijf, mijn ouders hebben ongeveer zeventig melkkoeien. Tijdens mijn agrarische opleiding wilde ik al de connectie zoeken met de stad. Op Facebook zag ik dat mensen een hele sterke mening over voedsel hebben en dacht: “Jee, wat weten mensen er toch weinig van af, daar moeten we eigenlijk iets aan doen”. Ik wil de mensen niet overtuigen maar ik wil ze wel laten zien waarom wij als melkveehouders bepaalde beslissingen nemen bij thema’s als kalf bij koe en de geboortekrik (apparaat dat wordt gebruikt bij de geboorte van een kalf). Ik denk dat een stukje wederzijds begrip al wonderen zou doen.

Waarin zou jij als boer meer begrip kunnen hebben voor de consument?
Nu ik in Rotterdam woon, merk ik dat je in de stad in een gecontroleerde omgeving bent. Als het regent gaat het leven gewoon door want je kunt nog steeds de metro pakken. Voor een boer werkt dat anders. Als het regent dan kun je niets en ben je verplicht een dag vrij. Wij zijn daar veel afhankelijker van en dat snapt men niet. Anderzijds snap ik in de stad ook wel dat mensen dat verband niet leggen. Ook merk ik hier dat het maatschappelijk of sociaal verplicht is om ergens iets van te vinden. Dus ook over je voedsel, terwijl de plekken waar stedelingen hun informatie vandaan halen niet altijd actueel zijn of kloppen. Ik merk dan ook dat als mensen een keer op de boerderij zijn geweest met hele andere verhalen terugkomen. Maar als je in een woonwijk woont, is er helemaal geen noodzaak om de wijk uit te gaan. De supermarkt is om de hoek en je sportclub op een kilometer afstand. Bovendien heb je met internet alle info in je broekzak zitten. Dat snap ik ook wel dat mensen niet getriggerd worden om 10 kilometer de stad uit te gaan naar een boerderij.

Er zijn ook boeren die niet van hun erf afkomen
Dat is waar, dat is hetzelfde. Er zijn een hoop boeren die wel willen dat consumenten langskomen maar niet actief naar ze op zoek gaan. Vervolgens nemen ze het mensen wel kwalijk dat ze er te weinig vanaf weten. Daar kan zeker verbetering in zitten. Ik hoop daar met de Floating Farm een bijdrage aan te leveren.

MH-FF-9

Voel jij je meer een stedeling of een boer
Ik merk de laatste tijd dat ik diep in mijn hart toch meer een boerenjongen ben. Ik vind de stad heel erg leuk maar zou er niet te lang kunnen wonen. Op het platteland heb je meer ruimte voor jezelf en natuur om je heen.

Wanneer kunnen we de Floating Farm bezoeken?
We hebben sinds vorig jaar september al een bezoekerscentrum dat nu al toegankelijk is. In oktober zal de boerderij echt open zijn en kun je er dagelijks langs voor je boodschappen zoals melk en yoghurt.

Wat zijn de toekomstdromen van de Farm?
We hebben internationale ambities. De de farm is zo gebouwd dat we hem kunnen opschalen. Op het moment is een collega bezig om hem in Azië te verkopen. De toegevoegde waarde in Nederland is de verbinding tussen boer en consument maar meer internationale context zal het mondiale voedselvraagstuk belangrijker zijn.